MB

Nasza Wspólnota działa przy parafii Św. Jana Chrzciciela, która jednocześnie jest także maryjnym sanktuarium. Dlatego też sprawą oczywistą jest nasza wyjątkowa więź z Matką Zbawiciela. W Janowie jest Ona czczona pod tytułem Matki Bożej Łaskawej i w Cudownym Obrazie, który z punktu widzenia ikonografii wpisuje się w typ Salus Populi Romani. Pochodzi prawdopodobnie z XVII wieku i jest darem ordynata Zamoyskiego dla janowskiej świątyni. Jednak to nie bogata historia i sławne nazwisko darczyńcy stanowią o wartości Obrazu. Najważniejsza jest Osoba, którą ten Obraz przedstawia. Matka Boża jest dla wielu chrześcijan wspaniałym Wzorem życia, niezawodną Orędowniczką w trudnych sprawach i po prostu – Matką (czego przecież życzył sobie Umierający Zbawiciel por. J 19, 27). Wspólnota Kręgu Biblijnego także obrała sobie Maryję za Patronkę spraw codziennych i bardzo wyraźnie odczuwa Jej opiekę i interwencje, zwłaszcza w sytuacjach po ludzku trudnych do rozwiązania.

Przed wakacjami w 2015 r. Wspólnota większością głosów wybrała Św. Józefa jako Patrona. Wielu spośród członków Wspólnoty żywi szczególne nabożeństwo do tego Świętego dlatego też większość zapragnęła, aby to Józef w sposób szczególny opiekował się Kręgiem Biblijnym i prowadził jego sprawy. Spośród wszystkich Świętych Józef jest z pewnością niezwykłą osobą, ponieważ nikt nie miał aż tak bliskiego kontaktu z Jezusem jak On. Jako mąż Maryi i opiekun Zbawiciela pozostawał w niezwykłej z Nimi bliskości: mieszkał z Nimi, jadł, dzielił radości i problemy – jak w każdej rodzinie… Ciekawe jest to, że pomimo tak niezwykłego wkładu i znaczenia Józefa w historii zbawienia, Pismo Święte nie notuje żadnego Jego słowa. W ciągu wieków istnienia Kościoła znajdujemy wielu, którzy uciekali się pod opiekę Józefa i otrzymywali skuteczną pomoc. Są wśród nich Święci, np. Maria z Agredy, Małgorzata Maria Alacoque, Teresa Wielka, a także papieże, np. Leon XIII, który ogłosił Józefa Patronem Kościoła, Św. Jan Paweł II, który osobiście czcił Józefa a także wydał pierwszy w historii Kościoła osobny dokument Mu poświęcony (adhortacja Redemptoris Custos) oraz Franciszek, który w swoim herbie umieścił gałązkę nardu symbolizująca osobę Józefa.

Aniołowie to czyste duchy, które stworzył Bóg i które istnieją, aby Go chwalić i pomagać ludziom. Według dawnej chrześcijańskiej tradycji istnieje pewna hierarchia aniołów, zwana chórami. Jednym z chórów są archaniołowie a wśród nich wyróżnia się Michał. Jego imię oznacza „Któż jak Bóg!” (Michael). Ta postać znana jest z Pisma Świętego: jest aniołem opiekującym się Narodem Wybranym, prorok Daniel widzi go w swoich wizjach, a także występuje w Apokalipsie jako ten, który z posłania samego Boga rozbija całe zastępy demonów i je zwycięża. Dlatego też ten archanioł jest przyzywany jako sprzymierzeniec w walce duchowej. Jest też wspaniałym wzorem uwielbienia Boga (Któż jak Bóg!). Nasza Wspólnota otacza go czcią i wzywa jako Patrona w codziennym pokonywaniu zła.

To Święty żyjący w IV w. Pochodził z bogatej chrześcijańskiej rodziny, uzyskał bardzo staranne wykształcenie w Rzymie, gdzie też z rąk papieża Liberiusza przyjął chrzest. Po tym wydarzeniu porzucił światowe życie: jego rodzice chcieli, aby został urzędnikiem, on jednak wolał zgłębiać zagadnienia religijne i teologię. W Ziemi Świętej został mnichem, potem przyjął święcenia kapłańskie i poświęcił się nauce. Szczególnie zaś zapragnął uczyć się języka greckiego i hebrajskiego, które są oryginalnymi językami, w których powstała Biblia. Był znakomitym naukowcem, ale i wspaniałym kierownikiem duchowym oraz ascetą. Pozostawił po sobie wiele pism, tłumaczeń tekstów Ojców Kościoła. Jednak największym darem, który zostawił Kościołowi jest przekład Pisma Świętego na język łaciński, który to przez wiele wieków był oficjalnym tekstem Kościoła Rzymsko-Katolickiego. Dlatego też jego Osoba patronuje biblistom, a także grupom, które pragną rozważać i modlić się tekstami świętymi. Hieronim jest autorem sławnej sentencji: „nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa”.