MB

 NOWY TESTAMENT

List do Rzymian

Życie w Duchu

8

1 Oto teraz nie ma wyroku potępiającego dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, 2 gdyż prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolniło cię od prawa grzechu i śmierci. 3 Co było niemożliwe dla Prawa, ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, tego dokonał Bóg, posyłając swego Syna w ciele podobnym do ciała grzesznego. W tym ciele potępił On grzech, 4 aby nakaz Prawa wypełnił się w nas, którzy nie postępujemy według ciała, ale według Ducha. 5 Ci bowiem, którzy są cieleśni, myślą o sprawach ciała, ci zaś, którzy są duchowi – o sprawach Ducha. 6 Otóż myślenie Ducha prowadzi do życia i pokoju, a myślenie ciała – do śmierci, 7 gdyż myślenie ciała jest nieprzyjazne Bogu. Nie uznaje ono bowiem, ani nie może uznawać prawa Bożego. 8 Ci więc, którzy postępują według ciała, nie mogą się podobać Bogu. 9 Wy jednak nie jesteście w ciele, ale w Duchu, skoro Duch Boga w was mieszka. Jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, to nie należy do Niego. 10 Lecz jeśli Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest śmiertelne z powodu grzechu, Duch daje życie dzięki usprawiedliwieniu. 11 Jeśli więc mieszka w was Duch Tego, który wskrzesił Jezusa z martwych, to Ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi wasze śmiertelne ciała dzięki mieszkającemu w was Jego Duchowi.


Nowe istnienie i działanie

12 Nie jesteśmy więc, bracia, dłużnikami ciała, abyśmy mieli żyć według ciała. 13 Jeśli bowiem żyjecie według ciała, umrzecie. Jeżeli jednak z pomocą Ducha usuniecie uczynki ciała, będziecie żyli.14 Ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi.15 Nie przyjęliście przecież ducha niewoli, aby trwać w lęku, ale przyjęliście Ducha, który czyni was dziećmi. W Nim wołamy: Abba, Ojcze! 16 Właśnie ten Duch zaświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga. 17 A jeśli jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga i współdziedzicami Chrystusa, o ile razem z Nim cierpimy, abyśmy też wraz z Nim doznawali chwały.

Chwała, która nadejdzie

18 Sądzę bowiem, że obecnych cierpień nie da się porównać z przyszłą chwałą, która ma się w nas objawić. 19 Stworzenie więc ufnie oczekuje objawienia się synów Bożych, 20 gdyż zostało poddane marności – nie z własnej woli, ale przez Tego, kto je poddał – w nadziei, 21 że zostanie wyrwane z zepsucia, które je zniewala, do wolności, którą jest chwała dzieci Bożych. 22 Wiemy przecież, że całe stworzenie aż do tej chwili woła i cierpi jak rodząca kobieta. 23 Zresztą nie tylko ono, ale również my, którzy mamy pierwsze owoce Ducha. My więc także wołamy w naszych sercach, ufnie oczekując uznania za dzieci, czyli odkupienia naszego ciała. 24 Bo w nadziei już zostaliśmy zbawieni. A nadzieja na to, co się już ogląda, nie jest nadzieją. Bo jakże może ktoś mieć nadzieję tego, co już ogląda? 25 Jeśli jednak mamy nadzieję na to, czego nie widzimy, to wytrwale tego oczekujmy.
26 Właśnie w ten sposób Duch przychodzi nam z pomocą w naszej słabości. Gdy nie wiemy, jak mamy się modlić, Duch wstawia się za nami wołaniem bez słów. 27 A Bóg, który przenika serca, zna pragnienie Ducha, ponieważ to właśnie zgodnie z Jego wolą Duch wstawia się za świętymi. 28 Wiemy przecież, że tym, którzy kochają Boga i którzy zostali powołani zgodnie z Jego wcześniejszym zamysłem, wszystko służy dla ich dobra. Zostali oni wezwani według wcześniejszego zamysłu. 29 Tych, których Bóg wcześniej poznał, tych też przeznaczył, aby byli obrazem Jego Syna, pierworodnego pośród wielu braci. 30 Tych zatem, których przeznaczył, tych powołał, a których powołał, tych usprawiedliwił, usprawiedliwionych zaś otoczył chwałą.


Miłość Boga

31 Co na to powiedzieć? Jeśli Bóg jest przy nas, to któż przeciwko nam? 32 On własnego Syna nie oszczędził, ale wydał Go za nas wszystkich, dlaczego więc nie miałby nam ofiarować wszystkiego wraz z Nim? 33 Kto wystąpi przeciw wybranym przez Boga? Przecież sam Bóg usprawiedliwia! 34 Kto wystąpi z wyrokiem potępiającym? Przecież wstawia się za nami Chrystus Jezus, który umarł, co więcej, który zmartwychwstał i zasiada po prawej stronie Boga! 35 Kto nas oddzieli od miłości Chrystusa? Nieszczęście czy ucisk, prześladowanie czy głód, nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? 36 Jak to jest napisane: Z powodu Ciebie zabijają nas cały dzień, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź. 37 A w tym wszystkim odnosimy wielkie zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. 38 Jestem pewny, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani władze, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani moce, 39 ani wysokości, ani głębie, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas oddzielić od miłości Boga, objawionej w Chrystusie Jezusie, naszym Pan

 

Przywileje Izraela

9
1 Mówię prawdę w Chrystusie, nie kłamię. Moje sumienie to poświadcza w Duchu Świętym, 2 że odczuwam w sobie wielki smutek i nieustanny ból. 3 Wolałbym sam być odłączony od Chrystusa dla moich braci, którzy z pochodzenia są moimi rodakami. 4 Są przecież Izraelitami. Do nich należy synostwo, chwała, przymierza, nadanie Prawa, sprawowanie kultu i obietnice. 5 Do nich należą patriarchowie, z nich także, według ludzkiego pochodzenia ciała, wywodzi się Chrystus, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.


Wiarygodność obietnicy

6 Nie oznacza to, że słowo Boże zawiodło. Bo nie wszyscy, którzy pochodzą od Izraela, są Izraelem. 7 I nie wszyscy, którzy pochodzą od Abrahama, są jego dziećmi, ale za twoje potomstwo zostanie uznane potomstwo Izaaka. 8 Oznacza to, że dziećmi Boga nie są ci, którzy narodzili się jako potomstwo ludzkie, ale ci, którzy narodzili się zgodnie z obietnicą, i oni właśnie będą uważani za potomstwo Abrahama. 9 A obietnica zawarta jest w słowie: O tej porze przybędę, a Sara będzie miała syna. 10 Lecz nie tylko ona, ale i Rebeka, która poczęła synów – bliźnięta z ojca naszego Izaaka. 11 Zanim one się narodziły i zanim uczyniły coś dobrego albo złego – aby zaznaczyć wolność Bożego wyboru, 12 który nie zależy od czynów, ale od powołującego – powiedziano jej: Starszy będzie służył młodszemu, 13 zgodnie z tym, jak jest napisane: Umiłowałem Jakuba, a nie Ezawa. 14 Czy przez to powiemy, że Bóg jest niesprawiedliwy? Ależ nie! 15 Mówi przecież do Mojżesza: Miłosierdzie okażę temu, komu je okazuję, i zlituję się nad tym, nad kim się lituję.16 Bo nie zależy to od człowieka, który czegoś pragnie, albo o coś się ubiega, ale od Boga, który okazuje zmiłowanie. 17 Mówi bowiem Pismo do faraona: Po to przecież ustanowiłem ciebie, aby okazać w tobie moją moc, i aby moje imię było głoszone po całej ziemi.18 Okazuje więc miłosierdzie komu chce, a kogo chce, tego czyni zatwardziałym.


Boży gniew i zmiłowanie

19 Powiesz mi: Czemu więc obwinia? Kto sprzeciwi się Jego woli? 20 Człowieku, a kim ty właściwie jesteś, że tak przemawiasz do Boga? Czy może jakaś rzecz powiedzieć temu, kto ją wykonał: „Dlaczego w ten sposób mnie wykonałeś?”. 21 Czy garncarz nie może z tej samej gliny wykonać jednego naczynia z przeznaczeniem do szlachetnych celów, a drugiego do nieszlachetnych? 22 Jeśli więc Bóg, chcąc ukazać swój gniew i ujawnić swoją moc, z wielką cierpliwością znosił naczynia gniewu, nadające się na zatracenie, 23 aby okazać bogactwo swej chwały wobec naczyń zmiłowania, które wcześniej przygotował dla chwały, 24 wobec nas, których powołał nie tylko spośród Żydów, ale i spośród pogan... 25 Tak właśnie mówi u Ozeasza: Nazwę „nie mój lud” – ludem moim i „niemiłowaną” – umiłowaną. 26 I stanie się, że w miejscu, gdzie powiedziano im: „Nie jesteście moim ludem”, tam właśnie zostaną nazwani synami Boga żyjącego.27 Izajasz zaś woła o Izraelu: Choćby Izraelici byli liczni jak piasek morski, jedynie reszta będzie zbawiona. 28 Pan wypełni swoje słowo na ziemi, całkowicie i szybko. 29 Jak zapowiedział Izajasz: Gdyby Pan Zastępów nie pozostawił nam potomstwa, stalibyśmy się jak Sodoma, bylibyśmy podobni do Gomory.


Izrael i Ewangelia

30 Co na to powiemy? Poganie, którzy nie zabiegali o sprawiedliwość, osiągnęli ją – sprawiedliwość pochodzącą z wiary. 31 Izrael natomiast, zabiegając o Prawo usprawiedliwiające, nie doszedł do wypełnienia Prawa. 32 Dlaczego? Ponieważ zabiegał o sprawiedliwość niepochodzącą z wiary, ale z uczynków. I potknęli się o kamień upadku, 33 jak jest napisane: Oto kładę na Syjonie kamień, o który się potkną, i skałę, przez którą upadną, ale kto wierzy w Niego, ten się nie zawiedzie. 

 

Spotkania Wspólnoty

Skrzynka Intencji Modlitewnych

Wspólnota w obiektywie kamery

Sanktuarium Matki Bożej

Piesza Pielgrzymka Ziemi Janowskiej

Słowo Boże na dziś